Zakaźna anemia kotów (mykoplazmoza hemotropowa) to trudna w zdiagnozowaniu i leczeniu choroba zakaźna przenoszona m.in. przez pchły i kleszcze.

Czym jest zakaźna anemia kotów?

Zakaźna anemia kotów, zwana także hemobartonelozą, niedokrwistością zakaźną lub FIA (Feline Infectious Anemia) to choroba wywoływana przez gram ujemne bakterie Mycoplasma haemofelis (zwane dawniej Haemobartonella felis). Bakterie te pasożytują na krwinkach czerwonych kotów, co prowadzi do ich rozpadu i rozwoju anemii. Nieleczona zakaźna anemia w około 30-40% przypadków kończy się śmiercią zwierzęcia. Choroba ta nie stanowi zagrożenia dla człowieka ani innych zwierząt domowych.

Do zakażenia tą chorobą dochodzi najczęściej za pośrednictwem pasożytów skórnych, takich jak pchły i kleszcze. Kot może zachorować na hemobartonelozę także po kontakcie z krwią zakażonego osobnika, na przykład podczas walki lub wzajemnej pielęgnacji sierści ubrudzonej krwią. Na zakaźną anemię narażone są więc przede wszystkim koty wychodzące oraz mieszkające z innymi zwierzętami, które mogą przynieść do domu pasożyty skórne.

Jak objawia się zakaźna anemia u kota?

Zazwyczaj zakażenie Mycoplasma haemofelis przebiega bezobjawowo. U kotów z obniżoną odpornością, niezaszczepionych, chorujących na FIV, FeLV lub narażonych na silny stres dojść może jednak do wystąpienia objawów, które pojawiają się cyklicznie. Głównym objawem hemobartonelozy u kotów jest anemia, przy której opiekun zwierzaka zauważyć może:

  • bladość lub zażółcenie błon śluzowych,
  • osłabienie,
  • gorączka,
  • przyspieszone tętno i oddech,
  • spadek apetytu,
  • wychudzenie,
  • biegunka i wymioty,

Dodatkowo w przebiegu zakaźnej anemii kotów dojść może do uszkodzenia wątroby i nerek, co poskutkuje dodatkowym pogorszeniem samopoczucia zwierzaka. W skrajnych przypadkach już po kilku godzinach od wystąpienia pierwszych objawów dojść może do śmierci czworonoga.

Jak leczyć zakażenie Mycoplasma haemofelis?

By zdiagnozować zakaźną anemię u kota należy wykonać badania krwi – morfologię, biochemię i rozmaz. Podczas wykonywania rozmazu krwi u zakażonego kota stwierdzić można mniej lub bardziej liczne bakterie Mycoplasma haemofelis, które umiejscawiają się w czerwonych krwinkach. Nie w każdej fazie choroby będą one widoczne – z tego względu w niektórych wypadkach warto wykonać także testy PCR wykrywające materiał genetyczny bakterii. Badania biochemiczne krwi pozwolą ocenić stopień uszkodzenia narządów wewnętrznych.

Leczenie hemobartonelozy polega przede wszystkim na zwalczeniu bakterii przy pomocy antybiotykoterapii – podawanie kotu antybiotyków powinno trwać minimum 3 tygodnie. W ciężkich przypadkach konieczne będzie także podawanie zwierzakowi nawadniających kroplówek i glikokortykosteroidów spowalniających rozpad czerwonych krwinek. Przy silnej niedokrwistości wymagana może być również transfuzja krwi.

Czy da się zapobiec zakaźnej anemii u kota?

Hemobartoneloza występuje głównie u kotów wychodzących, które mają kontakt z innymi kotami oraz krwiopijnymi pasożytami. By zmniejszyć ryzyko zakażenia należy regularnie zabezpieczać kota przeciwko pchłom i kleszczom. W przypadku kotów wychodzących należy także pamiętać o regularnych szczepieniach i odpowiednim żywieniu – u zdrowych zwierząt o silnym układzie odpornościowym zakaźna anemia kotów znacznie rzadziej przybiera ostrą formę mogącą zagrozić życiu zwierzaka.

ULOTKA – Fiprex® KOT  |  ULOTKA – Fiprex®  DUO